To the North

In vijf dagen 3000 kilometer door Engeland & Schotland op zoek naar verhalen

1 3

Het is vroeg in de ochtend, ergens in juni, als ik vanuit Zuid-Engeland naar het noorden rijd. Boven de snelweg wijzen de borden simpelweg ‘To the North’. Voor me liggen vijf dagen, bijna drieduizend kilometer en een serie reportages.

De komende dagen rijd ik via de Yorkshire Dales, het Lake District en de Pennines naar het noorden van Schotland, op zoek naar verhalen en beelden.

Yorkshire Dales

Als ik eindelijk de snelweg verlaat, verandert het landschap snel. De wegen worden smal en de heuvels groener. Ik kies voor de kleine landweggetjes die slingerend door het landschap gaan. De weilanden op de groene heuvels zijn afgebakend door eeuwenoude stenen muren. Generatie op generatie onderhouden boeren deze muren van gestapeld natuursteen.

Een paar jaar geleden zat ik op een bankje op een station in de Yorkshire Dales op mijn trein te wachten toen er een man naast me kwam zitten. Al snel vertelde hij over zijn werk als dry stone waller, iemand die ‘droog’ stenen stapelt, zonder ze vast te zetten met cement. Toen mijn trein het perron binnenreed keek ik met hele andere ogen naar de muren die dit landschap al eeuwenlang vormgeven.

"Ik hou van alleen reizen. Ontmoetingen ontstaan bijna vanzelf."

Her en der staat een schuur solitair in het landschap, gebouwd van dezelfde lokale natuursteen als de muren. De Yorkshire Dales hebben iets stils en tijdloos.

Antieke lijsten uit de Dales

Onderweg stop ik bij een antiekzaak, op zoek naar lijsten voor mijn foto's. Ik zoek nooit naar perfecte oude lijsten. Juist het doorleefde hout, een kras of een mooie patina geven een lijst leven. Zo ontstaan samengestelde werken waarin mijn fotografie, de lijst en tekst samen één verhaal vertellen.

Met twee lijsten onder mijn arm stap ik de winkel weer uit. Binnen was het alsof je in een rariteitenkabinet stond, waar levensechte beelden van indianen moeiteloos samengingen met zware, donker eikenhouten kasten uit de Dales en oud Engels theeservies een plek hadden gevonden tussen stoffige, opgezette tropische dieren.

The Struggle

In het aangrenzende  Lake District rijd ik over The Struggle. De smalle, steile bergweg slingert zich omhoog naar de Kirkstone Pass. Daarna volg ik weer de kleine landweggetjes op weg naar mijn eerste Airbnb in de Pennines, een bergketen die zich zo'n vierhonderd kilometer in de lengte door Noord-Engeland uitstrekt.

Kippling Cottage

Het is avond als ik aankom, maar juni en dus nog licht. 'Low New Houses and Kippling Cottage', staat op het bord langs de weg. Ik open het hek en rijd langzaam het lange onverharde pad naar de boerderij op. Ik sluit het hek weer en rijd tussen de schapen door het dal in. Regelmatig springt er een lam van het pad. Caroline zwaait als ik aankom en opent een tweede hek.

Ze vertelt dat zij en haar man jarenlang op de Zuidpool werkten voordat ze zich hier vestigden. "Een boerderij is het al sinds de jaren vijftig niet meer," zegt ze. "Het land en de schapen zijn van onze buurman. Die is boer."

1 3

Caroline laat me het kleine huisje zien wat ze verhuurt als Airbnb en grenst aan de oude boerderij waar zij en haar man Simon wonen. "Ik heb me laten vertellen dat hier ooit een vrouw van rond de negentig woonde," vertelt Caroline. "Ze woonde beneden, in een eenvoudige keuken met een open vuurplaats. Elke avond klom ze via een steile ladder naar het zoldertje om te slapen."

De ladder heeft inmiddels plaatsgemaakt voor een houten trap. In de oude vuurplaats staat nu een kleine houtkachel.

Buiten koelt het snel af. Ik maak de kachel in het huisje aan, warm wat eten op en laat de stilte van de Pennines langzaam over me heen komen. Niet veel later val ik, na een lange dag onderweg, in de stoel bij het vuur in slaap.

Een wilde tuin

De volgende ochtend sta ik alweer vroeg met mijn camera in een tuin. Ik vond ‘m bij toeval toen ik op internet zocht naar een plek om te overnachten. De kamers van het landhuis waren al bezet, maar de wild ogende tuin viel op terwijl ik over een boekingssite scrolde. Wolken fluitenkruid omringden de oude muren van het huis.

Henry, die samen met zijn vrouw Anna eigenaar is, leidt me rond. Ze zijn allebei musicus en runnen een B&B in het landhuis dat al generaties in Henry's familie is.  De tuin is een mengeling van een Engelse cottagetuin en wilde natuur. Gemaaide paadjes slingeren door lang gras dat wuift in de wind en het fluitenkruid bloeit uitbundig. Tegen de oude muren groeien klimrozen en geurende kamperfoelie.

"We houden van wilde planten," vertelt Henry. "Ze helpen de natuur en vergroten de biodiversiteit.” Henry’s oudtante begon de tuin ooit en ook zijn moeder heeft er veel aan toegevoegd, vooral rozen. “Zo'n grote tuin onderhouden is veel werk, dus de wat wildere uitstraling is niet alleen goed voor de natuur, maar ook voor ons, een win-win dus," Henry lacht.

Uren dwaal ik met mijn camera door de tuin. Overal zijn kleine hoekjes waar iets bloeit of groeit.

"Wolken fluitenkruid omringen de oude muren van het huis"

1 4

De pony's van de fells

's Middags heb ik een afspraak met Glenis, die met haar familie op een boerderij in de heuvels van het Lake District woont. Ze houden schapen, koeien en pony's.

Het contact ontstond doordat wij op onze boerderij eigenaar werden van Raven, een Fell pony die door Glenis was gefokt. Via haar schoondochter nodigde Glenis me uit om langs te komen. “Mijn schoonmoeder is niet zo van computers,” verontschuldigde schoondochter Tina zich.

Een hele middag rijdt Glenis me op een quad over de fells, de ruige heuvels van het Lake District, op zoek naar de pony's.

"Net als de gypsies trek ook ik de volgende dag weer verder, Schotland roept"

De Gypsies in Appleby

Als ik in de vroege avond terugrijd naar Kippling Cottage, maak ik een kleine detour via Appleby. Begin juni is de tijd van de Appleby Horse Fair, waar al 250 jaar elk jaar duizenden Gypsies (Engelse zigeuners), Roma en Travellers met hun bontgekleurde paarden samenkomen.

Op een paar bowtops – de traditionele, door paarden getrokken woonwagens – en wat caravans na is iedereen al vertrokken. Onderweg kom ik nog een paar woonwagens tegen die op weg zijn naar huis of naar de volgende kampeerplek. Volgend jaar meer geluk én een wat minder volle planning misschien.

Op weg naar Schotland

Net als de Gypsies trek ook ik de volgende dag weer verder. Schotland roept; daar liggen twee reportages op me te wachten.

Voordat ik vertrek, fotografeer ik nog één tuin. Dalemain, een statig landhuis van zachtroze steen vlak bij Ullswater, is beroemd om zijn rozen en lichtblauwe klaprozen, een soort die op het landgoed wordt gekweekt.

270 miles noord

Daarna rijd ik 270 miles, zo'n 450 kilometer, naar het noorden van Schotland. De volgende ochtend heb ik een afspraak met Naomi, een kunstenaar die woont en werkt op een bijzondere plek verstopt in de Schotse Highlands.

De rit over de snelweg is lang en monotoon, lang leve luisterboeken. Pas aan het einde van de dag verlaat ik de snelweg en rijd ik dwars door de Highlands naar mijn Airbnb voor de komende twee nachten.

Het oude farmhouse ligt afgelegen. "Ga vlak voor de witte bungalow het onverharde pad op en rijd dat helemaal uit," staat in de routebeschrijving. Binnen staat in bijna elke kamer een houtkachel. Het huisje ruikt naar het nieuwe vloerzeil met houtprint wat net is gelegd. Ik zet alle ramen open om de geur van plastic te verdrijven, instaleer me in de woonkeuken, de enige ruimte waar geen zeil ligt, en scroll door de foto's van de afgelopen dagen en maak aantekeningen op mijn laptop.

The Highlands

De route naar Naomi de volgende ochtend is adembenemend. Ook zij woont afgelegen. Na uiteindelijk tien minuten over een ruig onverhard pad, me afrvragend of ik wel goed rijd, kom ik aan bij het huis. “Ja, ik had dat er even bij moeten zeggen,” begroet ze me. Het uitzicht vanuit haar tuin is prachtig en wijds. Naomi wijst naar een grijze toren die boven de dennen uitsteekt. "Daar ligt Balmoral," vertelt ze, "het Schotse zomerverblijf van de koninklijke familie." Op de bergtoppen erachter ligt nog sneeuw. "Volgens de overlevering stond koningin Victoria hier graag op het erf om naar Balmoral te kijken." We stappen haar atelier binnen en gaan allebei aan het werk.

's Middags kleuren binnenkomende regenbuien de lucht en de bergen diepblauw. Het licht verandert constant, ik ga op in het vastleggen van het landschap.

Mijn verblijf in de Highlands is kort. De volgende ochtend vertrek ik naar de oostkust van Schotland voor een tweede reportage. Langzaam verdwijnen de bergen uit beeld en maken plaats voor grote akkers en weilanden.

1 3

"Binnenkomende regenbuien kleuren de lucht en de bergen diepblauw. Het licht verandert constant, ik ga op in het vastleggen van het landschap."

To the South

Als het werk klaar is, zak ik weer af naar het zuiden. Morgen neem ik de nachtboot vanuit Harwich, maar eerst maak ik nog een tussenstop in het Lake District.

Onderweg eet ik fastfood bij een tankstation. Niet mijn favoriet, maar het restaurant van de oude ‘inn’ waar ik onderweg slaap is al gesloten als ik aankom.

De zon zakt net achter de heuvels als ik aankom bij The Drunken Duck Inn. De ruim driehonderd jaar oude herberg ligt op de fells van het Lake District, niet ver van Ambleside, en is een fijne tussenstop voor de terugreis. Mijn kamer kijkt uit over de ruige heuvels.

Het plan is om de volgende ochtend over de fells naar Near Sawrey te hiken, voor een bezoek aan Hill Top, het farmhouse waar Beatrix Potter werkte. Maar als ik wakker word, komt de regen met bakken uit de hemel.

Plan B dus. Ik rijd wat rond, op zoek naar landschappen om te fotograferen en ik struin een paar antiekzaken af op zoek naar oude lijsten. Voor het eerste blijkt het toch echt te hard te regent, voor het tweede is het weer perfect.

Uiteindelijk verlaat ik die middag Cumbria. Boven de snelweg verschijnen opnieuw de borden die me in de goede richting wijzen. Met geheugenkaarten vol foto's, opgenomen interviews, een laptop vol aantekeningen en een kleine verzameling antieke lijsten rijd ik weer 'To the South'.

Eenmaal thuis, in het atelier op mijn eigen boerderij, kan de volgende stap van mijn werk beginnen.

Limited Art Prints from 'To the North'

To the North
Terug naar blog

2 reacties

Leuk verhaal ! Vol progamma

Marijke

Heerlijk om te lezen en prachtig beeld! Wij zijn net terug van bijna 3 weken Lake District & Northumberland…wat een prachtig stukje Engeland is dit!

Suus

Reactie plaatsen

Let op: opmerkingen moeten worden goedgekeurd voordat ze worden gepubliceerd.